5a. Wenskaart Offerfeest2005 Hindoe groep rond altaar2005 Hindoe groep rond altaar2005 Ohm tekenConcert 2011.2Concert 2013 algemene repetitie Servische kerk.jpgconcert2010.la main tendue3.jpgDavidsfonds.2.jpgdetail14detail15Detail16Dialoogdag Lucerna 29 maart 2011 (2).jpgDialoogdag Lucerna 29 maart 2011.jpgfoto 25 maart 2010.jpgFront5front6.jpgfront7front8Jeugddag 11.11.2011.dialooggroep.1.jpgKoran in moskee Genk.jpgLunch in Abrahamhuis.jpgMarokkaans koor in protestantse kerk Interreligieus concert 2010.jpgP6060013

Sjavoeot en Pinksteren


Sjavoeot wordt ook wel Wekenfeest of Pinksterfeest genoemd. Dit feest vormt het slotfeest en tevens het hoogtepunt van de Joodse voorjaarsfeesten. Het volledige Bijbelverhaal is te lezen in Exodus 19-24. Dit Wekenfeest is het feest dat God in gedachten had, toen Hij aan Mozes vertelde dat de Farao het volk moest laten gaan, om voor God in de woestijn een feest te houden (Ex.5,1 en 10,9). Na de uittocht uit Egypte (Pesah) kregen de joden hun identiteit met het Wekenfeest, waarbij de Tora ‘nederdaalt’ van de berg Sinaï. Op dat moment kreeg het volk als het ware een hart mee en werden de verschillende volksstammen onder één en dezelfde wet geplaatst. Het volk werd geroepen om een uitverkoren volk te zijn te midden der natiën (Ex.19,5) en om een volk van priesters en een heilige natie te zijn (Ex.19,6). 

Het ‘Feest der Eerstelingen’ gaat in feite terug op het offeren van de eerste gerst als begin van de voorjaarsoogst (de eerstelingen). Ter herinnering daaraan is de synagoge met bloemen en planten versierd. Zoals de Eerstelingen de belofte inhouden van wat komt, zo is het tellen van de Omer (de 50 dagen tussen Pesah en Sjavoeot) een tijd van verwachting.

In het Nieuwe Testament moesten de discipelen na de Hemelvaart in Jeruzalem blijven, totdat zij de Trooster zouden ontvangen. Als Joodse mannen zullen zij de Omertelling misschien in dat licht hebben beleefd, namelijk dat God zijn Heilige Geest zou zenden op Sjavoeot, het latere Pinksterfeest. In het Nieuwe Testament is Christus de Heer van de oogst. Hij kan ook als de schoof der Eerstelingen beschouwd worden (1 Kor. 15, 20-23). In elk geval worden door de komst van de Geest alle gelovigen tot één volk gemaakt, als een universeel volk van God. Het Pinksterfeest wordt ook als de start van de Kerkgemeenschap beschouwd en door de diverse talen die werden gebruikt als eerste zendingsdag. Het ‘talenwonder’, waarbij iedereen elkaar in zijn taal verstond, was niet opvallend vermits Joden uit alle windstreken samen waren in Jeruzalem voor hun pelgrimsfeest.

Lees hier de volledige tekst...



Terug naar overzicht